
Als je ooit cannabisplanten onder een macroscopische lens of onder een microscoop hebt gezien, dan heb je vast veel doorschijnende, glanzende harsklieren opgemerkt die zowel uit de bloemen als eigenlijk uit de hele plant steken. De meeste deskundigen weten dat het precies gaat om deze "trichomen". De kleverige laag van "trichomen" is de thuisbasis van alle werkzame stoffen die in cannabisplanten voorkomen.
Tot de belangrijkste behoren Tetrahydrocannabinol (THC), cannabidiol (CBD) en andere geneeskrachtige cannabinoïden. Heb je je echter ooit afgevraagd waarvoor de trichomen van de plant precies dienen en waarom cannabis ze vanuit biologisch plantaardig oogpunt zo hard nodig heeft?
Ontwikkeling
In de natuur gold altijd de algemene regel dat alleen de sterkste overleeft. "Trichomen" dienen als verdedigingsmechanisme van de meeste planten tegen een hele reeks potentiële vijanden. De naam "trichomen" heeft zijn grondslag in het Oudgrieks en betekent in wezen "haargroei". Deze haartjes beschermen ook de zaden van planten tegen gevaren uit de omgeving, wat planten in staat stelt om zich in de natuur veilig voort te planten. De kleverige hars vormt een beschermend schild tegen aanvallen van schadelijk ongedierte. Zo zorgen de chemische stoffen in deze haartjes ervoor dat dieren ze moeilijker kunnen verteren en kunnen ze ook gedeeltelijk de groei van bepaalde soorten schimmels remmen. Juist de hars in deze haartjes helpt de plant om sterke wind te weerstaan en de luchtvochtigheid in de omgeving te reguleren. Het dient ook als natuurlijke bescherming tegen UV-B-straling van het zonlicht.

Cannabinoïden
Cannabinoïden zijn groepen verbindingen die van nature in cannabisplanten voorkomen en werden voor het eerst ontdekt in 1940. Bij normale inhalatie binden deze chemicaliën zich aan de cannabinoïde CB1- en CB2-receptoren en activeren ze zo receptoren in de menselijke hersenen, wat bij mensen euforie veroorzaakt.
Een bredere definitie omvat drie basistypen cannabinoïden:
- "Fytocannabinoïden", die alleen in cannabisplanten voorkomen;
- "Endogene cannabinoïden", die in de organen van de mens en andere zoogdieren, vogels, vissen en reptielen voorkomen;
- "Synthetische cannabinoïden", verwante verbindingen die kunstmatig in laboratoria zijn gemaakt.
De aanwezige cannabinoïden omvatten het reeds genoemde THC, CBD, cannabinol (CBN), cannabichromeen (CBC), cannabigerol (CBG) en tetrahydrocannabivarine (THCV).
Trichomen zijn geen teken van kracht
Veel onafhankelijke bronnen stellen dat de kracht en het potentieel van hedendaagse cannabis de afgelopen 30 jaar dramatisch is toegenomen. Eén ding is echter zeker. Een hogere hoeveelheid "trichomen" hoeft niet noodzakelijkerwijs een hoger potentieel en sterkere cannabis te betekenen, omdat deze hars wel of niet hoge niveaus van THC en andere psychisch actieve stoffen kan bevatten. Sommige deskundigen speculeren of de hoeveelheid "trichomen" van invloed is op de hoeveelheid THC-olie in de harsklieren, maar nieuwe studies bewijzen dat ook andere "cannabinoïden" een duidelijke invloed hebben op de hersenfuncties van de mens.
Soorten trichomen
Trichomen vinden we in vele vormen en maten, bij veel plantensoorten over de hele wereld. De cannabisplant heeft drie hoofdtypen ontwikkeld (volgens de Navajo-encyclopedie):
Bolvormig:
Dit type is het kleinste (15 tot 30 micrometer). Eén tot vier cellen vormen de zogenaamde "voet" en "steel" en vier cellen vormen de zogenaamde "kop" van de klier. De hoofdcellen scheiden hars af, waarschijnlijk cannabinoïden en verwante verbindingen, die zich ophopen tussen de cellen van de kop en op de huid van de plant. Wanneer de klier volwassen is, kan het uitsteeksel een stevig membraan vormen door de druk van de opgehoopte hars.
Gestreept bolvormig:
Het tweede type klier is groter (25-100 micrometer) en talrijker dan de bolvormige klieren. Ze worden in het Engels "capitate" genoemd, wat betekent dat ze een bolvormige kop hebben. Op onvolgroeide planten liggen de toppen in één vlak, hebben ze geen steel en worden ze in het Engels "sessiel" (aangegroeid) genoemd. De kop bestaat gewoonlijk uit acht, maar soms uit wel 16 cellen, die een zogenaamde convexe rozet vormen. Deze cellen scheiden cannabinoïden en verwante verbindingen af, die zich ophopen tussen de rozet en het buitenste membraan. Dit geeft het zijn typische bolvorm.
Gestreept bolvormig met steel:
De cannabinoïden zijn het meest overvloedig aanwezig in juist deze typen klieren. Tijdens de bloei worden de klieren groter en verschijnen ze voornamelijk op de nieuw gevormde delen van de plant. Sommige klieren worden tot een hoogte van 150 tot 500 micrometer vergroot. Deze langstelige klieren verschijnen tijdens de bloei en vormen het dichtste tapijt op het bladoppervlak dat de zaden bij vrouwelijke planten bedekt. Ze zijn ook sterk geconcentreerd op de kleine bladeren die de bloeiwijze begeleiden.



