Cannabis als Boom des Levens: Archeologisch Bewijs

Cannapio zadenOns eigen merkBekijken ›Tip bij dit artikelAuto Banana OG Kush - autoflowering zaden 5 stuks Cannapio€ 18,80Bekijken ›Tip bij dit artikelAuto Pure Haze - 3 stuks Cannapio autoflowering zaden€ 9,00Bekijken ›

• In het artikel van vandaag bekijken we 5 beroemde tuiniers die worden beschouwd als de absolute beroemdheden onder de cannabiskwekers

Beroemd worden door het kweken van medicinale cannabis lijkt misschien een onmogelijke opgave.

Afgezien van een paar incidentele uitzonderingen, zoals wedstrijden voor de beste oogst van de Cannabis Cup, krijgen kwekers van medicinale cannabis niet veel roem en publieke aandacht. Dit is natuurlijk vooral te wijten aan de jarenlange prohibitie van marihuana in veel landen en dus de begrijpelijke anonimiteit van een groot deel van de dappere kwekers. Het grootste deel van de toch al geringe aandacht ging bovendien vooral naar degenen die erin slaagden om cannabisvariëteiten succesvol te kruisen en een hybride te creëren die succesvol is binnen de gebruikersgemeenschap.

Op het moment dat je een cannabiswinkel bezoekt of gewoon een voorraad verse medicatie koopt, is het duidelijk dat je vooral geïnteresseerd bent in de genetica en het model (OG Kush of Sour Diesel?), dan in wie het zaadje in de aarde heeft geplant of voor de moederplant heeft gezorgd. Net als bij het kopen van appels: je kijkt of het een Golden Delicious of Fuji is. Wie de appelbomen heeft gekweekt waarvan geoogst werd, is voor de meeste klanten bijzaak.

"Het verschil tussen het vermogen om kwalitatief goede cannabis te kweken en cannabis die wedstrijden en Cannabis Cups over de hele wereld wint, is een enorme hoeveelheid tijd en aandacht voor detail, die echter zelden wordt gewaardeerd zoals het zou moeten."

"Wat is de beste soort marihuana?"

Een vraag die vaak gesteld wordt door iedereen die cannabis wil kweken of direct wil kopen. "Wie is de beste marihuanakweker?" Dat wordt je meestal door niemand gevraagd.

Als voorbeeld kunnen we wijn nemen. De meeste klanten zijn geïnteresseerd in twee basisfeiten: het druivenras en de producent. Degenen die alleen in prijs geïnteresseerd zijn, zoeken gewoon een goedkope Merlot of kiezen simpelweg op basis van rood of wit, en het feit waar het geoogste druivenras vandaan komt en waar het verwerkt is, is voor hen bijzaak. Klanten die op basis van kwaliteit of waarde kiezen, kijken echter zowel naar het druivenras als naar de betreffende wijngaard.

De inspanning om de absoluut beste soorten marihuana te kweken en te ontwikkelen is echter nooit primair om geld gegaan. Wereldwijde kwaliteit van sommige zeldzame cannabisbloemen is het resultaat van het investeren van een enorme hoeveelheid tijd en aandacht voor detail. Dit soort inspanningen wordt echter zelden beloond zoals het zou moeten. Vooral de inspanningen van die uitzonderlijke mensen die zich in het kweken stortten met als doel de hele cannabisscene te veranderen.

1. De uitvinder van Sinsemilla (gefeminiseerde zaden)

Sinsemilla is het Spaanse woord voor "zonder zaden". Sinsemilla betekent in het Spaans ook het proces waarbij kwekers alle mannelijke planten uit de tuin verwijderen en alleen de "meisjes" laten rijpen. Op deze manier worden twee gewenste resultaten bereikt: alleen vrouwelijke planten produceren bloemen met voldoende THC-gehalte en andere cannabinoïden, en ze kunnen daardoor ook effectief worden gebruikt voor behandeling of recreatie. Ten tweede voorkomen we door het verwijderen van de mannetjes

bestuiving, waarbij de productie van hars in de vrouwelijke bloemen stopt. Zonder de aanwezigheid van mannetjes rijpen er dus zeer harsrijke cannabisbloemen zonder zaden.

Deze gewoonte verspreidde zich aanvankelijk vooral in Noord-Amerika, waar cannabisgebruikers in plaats van het tijdrovende verwijderen van zaden uit cannabis gewend raakten aan bloemen van hogere kwaliteit, vooraf gekweekt op een manier die nieuw was en veel idealer voor consumptie. Het duurde niet lang voordat Sinsemilla-medicinale cannabisbloemen de nieuwe standaard werden.

Een van de populaire verhalen over de ware oorsprong van sensemilla-cannabis is het verhaal van een onbekende kweker uit Mexico die de beschikking had over een enorm veld met Sativa-bloemen. Anderen spreken over een verborgen kweker uit het Californische Humboldt County die met deze techniek de hele cannabisscene voorgoed veranderde. Beide theorieën negeren echter de mening van journalist Fred Gardner, die bewijs heeft dat de Sinsemilla-cannabistechniek vele, vele jaren teruggaat:

"Van veterane cannabiskwekers hoor je vaak verhalen dat juist zij als eersten de methode ontwikkelden om mannetjes te verwijderen om zuivere, zaadloze marihuanabloemen te verkrijgen," legt Gardner uit in het boek Counterpunch, "je hoeft alleen maar naar oude foto's uit India of Marokko te kijken, of gewoon elke plek ter wereld waar cannabis van nature groeit. Als je foto's ziet van velden met cannabisplanten met enorme, harsrijke toppen, dan besef je meteen dat deze techniek veel ouder is dan sommige Californische growers beweren. Tijdens mijn onderzoek dacht ik al dat ik het op het spoor was. Ik ben veel dieper gegraven dan ik aanvankelijk verwachtte. Maar ik heb er geen spijt van."

2. George Van Patten (ook wel Jorge Cervantes)

George Van Patten, vooral bekend onder het pseudoniem Jorge Cervantes, heeft sinds 1983 meer dan een miljoen boeken verkocht over de beste en meest voordelige manieren om medicinale cannabis te cultiveren. Zijn inspanning om kwekers kennis te geven over hoe ze de beste resultaten kunnen behalen, weerspiegelde zich niet alleen in de vreugde van succesvolle tuiniers, maar ook in de tevredenheid van miljoenen andere gebruikers, zowel recreatief als patiënten. Jorge Cervantes is iemand bij wie je ziet dat hij van het kweken van cannabis houdt en van iedereen die erin geïnteresseerd is.

"Waarom zou ik mijn tijd verspillen aan een gewone baan, als ik mijn dagen in de tuin kan doorbrengen en allerlei variëteiten en soorten van deze prachtig diverse plant kan kweken?" Jorge Cervantes

De oorsprong van de kennis uit Van Pattens eerste boek (Grower's Bible) komt uit grondige aantekeningen die deze inmiddels legendarische grower maakte tijdens jarenlange kweekinspanningen op de velden van Mexico en Zuid-Californië. Nadat hij het opmerkelijke succes opmerkte van de uitgedeelde exemplaren van zijn aantekeningen onder bevriende kwekers, realiseerde Jorge zich dat hij letterlijk een bestseller in handen had.

"Ik werd een cannabisschrijver simpelweg nadat het tot me doordrong dat ik van het kweken van marihuana hou. En ook dat ik eigenlijk voor niets anders deug,"legt Jorge uit in een interview.

Zelfs in het huidige tijdperk van moderne kweekapparatuur en enorme, professionele grow-operaties die de legale cannabismarkt bevoorraden, blijft Jorge Cervantes zich vooral richten op de "kleine vissen" en de gewone, volkse tuiniers.

3. Mahmoud ElSohly

De enige federaal erkende en dus legale locatie waar in de VS medicinale marihuana gekweekt mag worden, is het 12 hectare grote terrein van de Universiteit van Mississippi. Deze unieke kweekfaciliteit werd opgericht in 1968. Sindsdien staat het ook onder streng toezicht van het NIDA-instituut (National Institute for Drug Abuse). Het doel van de federaal erkende kweekoperatie is officieel onderzoek naar de medicinale effecten van cannabis. De gebruikelijke oogst bedraagt hier ongeveer een halve ton plantaardig materiaal.

Het NIDA-instituut is beroemd om zijn steun aan studies die doelbewust de potentiële risico's van cannabisgebruik benadrukten. Studies die daarentegen de medicinale effecten moesten aantonen, werden door NIDA juist typisch geboycot. NIDA en onderzoekers die de medicinale effecten van cannabis probeerden aan te tonen, kwamen daardoor decennialang op het slagveld van de bureaucratie terecht.

In 1978 werd de universitaire missie vreemd genoeg uitgebreid en werden er patiënten geselecteerd die regelmatig plantaardige medicatie zouden krijgen. Het programma heette "Compassionate Investigational New Drug program". Uiteindelijk bereikte het een "verbluffend" aantal van 30 leden en het topje van de ijsberg was de abrupte beëindiging in 1992 tijdens de regering van Bush. De weinigen die tijdens het programma toegang tot cannabis kregen, behielden die, en minstens vier van hen gebruiken tot op de dag van vandaag regelmatig cannabisleveringen.

Eén van hen is bijvoorbeeld Irv Rosenthal, een beurshandelaar en inwoner van de Floridastad Ft. Lauderdale. Irv ontvangt regelmatig ongeveer 300 consumentenverpakte joints per maand en sinds ze hem bereiken, heeft hij er minstens 130.000 gerookt. De kwaliteit van de universitaire joints becommentarieert hij liever niet, waarschijnlijk omdat hij de gevoelens van de hoofdteeltkundige Mahmoud ElSohly niet wil kwetsen.

Op de vraag wat er het meest is veranderd gedurende zijn hele carrière, antwoordt ElSohly in een interview met STAT news in wezen dat hij zijn kweekvaardigheden net zo snel moest verbeteren als zijn collega's "illegale tuiniers".

"Aanvankelijk kweekten we medicinale cannabis met een gehalte van maximaal 4-5% THC. De reden was vooral de vraag van onderzoekers naar dergelijke cannabis en ook dat het in wezen dezelfde sterkte was als de modellen die veel voorkwamen op straat en op de zwarte markt.

Later, vanwege de vraag van nieuwe onderzoekers, begonnen we ook modellen te produceren met een THC-gehalte van 8%. Onderzoekers begonnen dergelijke cannabis aan patiënten te geven en ontdekten dat zelfs de meer ervaren patiënten dit nieuwe, sterkere type cannabis niet konden verdragen. De onderzoekers belden ons dan en zeiden: 'Dit is gewoon te sterk.' Ik zeg dan: OK, maar dat wilden jullie toch."

In het interview merk je dat ElSohly geïrriteerd is. In het hele interview klaagt hij dat de onderzoeksgemeenschap hem afschildert als een vijand en zijn werk belastert. Waarom is dat zo?

Een van de verklaringen voor deze situatie is het rapport van dokter Sue Sisley. Sisley was ook de hoofdonderzoeker van een casestudie met 76 oorlogsveteranen die leden aan een posttraumatische stressstoornis. Nadat de dokter de cannabismodellen ontving die op de Universiteit van Mississippi waren gekweekt, klaagde ze onmiddellijk over de slechte kwaliteit.

"Die cannabis van hen leek in de verste verte niet op toppen," legt Sisley uit, die de universitaire cannabis in laboratoria liet testen. Het bevatte onder andere aanzienlijke hoeveelheden schimmel en lood.

Dat is dus de situatie met de levering van de enige federaal erkende cannabis in de VS, met als doel onderzoek naar de medicinale en schadelijke effecten. Zie jij hier een probleem?

4. Ed Rosenthal

Ed Rosenthal werd vanaf de eerste uitgave van het beroemdste cannabismagazine High Times een icoon in de ogen van alle DIY-cannabiskwekers. High Times implementeerde al in het eerste nummer, uitgegeven in 1974, de rubriek "Ask Ed", waarin Ed Rosenthal de cannabisgemeenschap begon te adviseren over hoe om te gaan met allerlei valkuilen van het kweken. De thematiek en knowhow van het kweken van cannabis begonnen zo voor het eerst naar de oppervlakte en naar de mainstream te komen.

De onverzettelijke pro-cannabis en pro-legalisatie activist Ed is tot op de dag van vandaag een actief adviseur. Hij richtte ook de uitgeverij Quick Trading Publishing op en hielp tijdens zijn carrière een aanzienlijk aantal medekwekers om hun creaties de wereld in te sturen.

In 1999 vestigde Rosenthal zich in Oakland en werd door de staat Californië officieel aangesteld als kweker en leverancier van medicinale cannabis voor lokale patiënten. Drie jaar later werd zijn kweekoperatie zonder waarschuwing ontruimd door de federale politie en werd Rosenthal uit het niets gearresteerd. Tijdens het gerechtelijk proces werd Rosenthal en zijn advocaten bevolen te zwijgen over het feit dat zijn operatie officieel was goedgekeurd door de stad Oakland.

De jury stemde aanvankelijk voor veroordeling en gevangenneming van Rosenthal. Nadat de juryleden de ware omstandigheden van de zaak vernamen, besloten ze gelukkig om de oorspronkelijke beslissing aan te vechten en de schijnbare "crimineel" met rust te laten.

"Volgens een reportage van de New York Times dreigde er voor Rosenthal een straf van 100 jaar gevangenisstraf en een boete van 4,5 miljoen dollar," rechter Charles Breyer veroordeelde de kweker uiteindelijk echter tot slechts één dag gevangenisstraf. Rosenthal ging ook tegen deze beslissing in beroep en daarmee was de zaak gesloten.

Rosenthal haalde begrijpelijkerwijs opgelucht adem, maar wist nog niet dat de federale overheid het er niet zomaar bij zou laten zitten zonder straf. Een paar maanden later besloot het Amerikaanse advocatenkantoor Rosenthal opnieuw te vervolgen.

De nieuwe rechtszaak verliep vergelijkbaar met de eerste: Rosenthal en zijn advocaten was het verboden te spreken over de vergunning van de stad Oakland. Een andere jury stemde vervolgens voor veroordeling en de rechter hield gelukkig zijn woord en gaf de kweker geen hogere straf dan de oorspronkelijke: dus één dag gevangenisstraf.

De federale overheid van de VS bereikte in deze zaak precies wat ze wilde: aan alle kwekers van medicinale cannabis (dus ook in staten waar het kweken voor patiënten legaal is) laten zien dat er op elk moment op je growroom-deur geklopt kan worden.

"Toch zijn de kwekers van medicinale cannabis er nog steeds en in steeds grotere aantallen."

De volgende keer dat je iemand hoort praten over de inspanningen van ondernemers, politici of investeerders en hun verdiensten bij het verzachten van de prohibitie van medicinale cannabis, vergeet dan ook de enorme en vooral onvermoeibare inspanningen van underground growers te noemen, die zich ertoe hebben verbonden om letterlijk "de overheid te ontgroeien". Inmiddels ontgroeien ze de prohibitionistische wetgeving, zouden we zeggen, met succes.

5. Professor Afghani

Als er geen prohibitie van medicinale cannabis was geweest in veel van de huidige landen, zou er waarschijnlijk ook geen ontwikkeling zijn geweest van zeer precieze technieken voor binnenkweek. Waarom zou je proberen een perfecte leefomgeving voor cannabisplanten binnenshuis te creëren, als je niet tegelijkertijd actief probeerde aandacht te vermijden? Of misschien zo: heb je ooit gehoord van wijnbouwers die hun druiven binnenshuis onder een lamp kweken?

Zonder handleidingen en duidelijke procedures begon de eerste generatie indoor growers met kweken en probeerde ze de buitenomgeving te simuleren, inclusief zonnecycli, wind en vochtigheid. De oorspronkelijke systemen voor binnenkweek begonnen dan ook begrijpelijkerwijs met klassiek kweken in aarde en het gebruik van verschillende soorten verlichting. Aanvankelijk was cannabis uit binnenbronnen voor de meesten oninteressant en van mindere kwaliteit dan buiten-cannabis.

De overstap naar een gloednieuw niveau was vooral de overschakeling op de techniek van hydroponisch kweken in de jaren zeventig. Als we echter rekening houden met de historische oorsprong van hydroponisch kweken, die teruggaat tot de tijd van de bijbelse verhalen over de hangende tuinen van Babylon, en dit combineren met het moderne onderzoek van het NASA-instituut op dit gebied, is het begrijpelijkerwijs vrij moeilijk in te schatten wie nu eigenlijk als eerste hydroponische cannabis begon te kweken. Laten we echter eens kijken naar het legendarische artikel van het magazine High Times uit 1996: "The Million Dollar Growroom."

"In een ruimte vol zeer goed georganiseerde compartimenten konden we rij na rij plantjes zien die in Rockwool-blokjes waren geplant en op een plateau met voedingsoplossing stonden, die terugvloeide naar het reservoir," schrijft de bekende redacteur van het magazine, Danny Danko, in het oorspronkelijke verslag. "Dit was geen vuile grow vol stinkende aarde. Het was een professioneel botanisch laboratorium, duidelijk in staat tot efficiënte productie."

Het artikel behandelde het laboratorium van Professor Afghani. Ook al heeft de professor tot op heden zijn ware identiteit niet onthuld, hij heeft de cannabis-kweekscene letterlijk voorgoed getransformeerd.

Afbeeldingen: spacesaver.com cannabistraininguniversity.com blogspot.com