8 min leestijd

Vietnamoorlog: Soldaten gebruikten cannabis tegen trauma

Onderzoek toont aan dat ongeveer een derde van de Amerikaanse militairen tijdens de Vietnamoorlog cannabis gebruikte als manier om om te gaan met oorlogstrauma's en stress.

De Vietnamoorlog, die eindigde op 30 april 1975 met de val van Saigon, blijft een van de meest controversiële conflicten in de moderne geschiedenis. Meer dan 3 miljoen Vietnamese burgers en ruim 58.000 Amerikaanse militairen verloren hun leven. Voor de overlevende soldaten werd cannabis een onverwachte bondgenoot in hun strijd tegen oorlogstrauma's.

Uit recent onderzoek blijkt dat ongeveer een derde van het Amerikaanse militaire personeel dat diende in Vietnam gebruik maakte van cannabis. Dit was geen recreatief gebruik, maar eerder een vorm van zelfmedicatie tegen de psychologische gevolgen van oorlogsvoering.

Cannabis als Natuurlijke Hulpbron in Vietnam

De cannabisplanten groeiden in Vietnam letterlijk als onkruid, wat betekende dat er altijd voldoende voorraad beschikbaar was voor de soldaten. John Adams, een voormalige computertechnicus die twee tours uitzat in Vietnam onder het logistieke FSR-detachement in Da Nang, herinnert zich de kwaliteit van het beschikbare materiaal.

"We hadden daar altijd toegang tot hoogwaardig materiaal, echt premium kwaliteit. Geen stengels of zaden," vertelt Adams. "Je kon gewoon in een jeep stappen naar Four Corners rijden, en voor 10 dollar twintig voorgerolde joints kopen. Het waren echt mooie exemplaren."

De genetische profielen van de lokale cannabisplanten waren bijzonder potent. Adams beschrijft dat twee inhalaties voldoende waren om een sterk ontspannend effect te ervaren. Deze natuurlijke cannabinoïdensamenstelling maakte de Vietnamese variëteiten tot verzamelwaardig genetisch materiaal.

Strategisch Gebruik Achter de Frontlinies

Hoewel sommige militairen cannabis gebruikten tijdens gevechtshandelingen, was het veel gebruikelijker dat personeel pas rookte wanneer eenheden zich terugtrokken van de voorste linies en zich vestigden in kampen.

Alan, een 70-jarige veteraan die diende bij het verkenningsdetachement LLRP tussen 1967 en 1969, legt uit: "In mijn eenheid rookte niemand, of ik heb het tenminste niet opgemerkt. Ik ben er zeker van dat in gedemilitariseerde zones het roken van marihuana veel gebruikelijker was dan aan het front. Daar moesten we alert blijven en altijd voorbereid zijn op de vijand."

Deze strategische benadering toont aan hoe soldaten onderscheid maakten tussen momenten van gevaar en relatieve veiligheid. Cannabis werd gebruikt als een manier om te decomprimeren na intense gevechtsperiodes.

Een Open Geheim binnen de Legerleiding

Uit verhalen van Vietnam-veteranen blijkt dat het gebruik van medicinale cannabis tijdens de oorlog een soort open geheim was binnen militaire kringen.

"Het leger interesseerde zich nooit veel voor het roken van cannabis onder soldaten, het maakte commandanten niet uit. Later werd het echter een probleem vanwege de pers en propaganda," verklaart Jeremy Kuzmarov, associate professor geschiedenis aan de Universiteit van Tulsa en auteur van het boek 'The Myth of an Addicted Army: Vietnam and the Modern War on Drugs'.

Media-aandacht begon zich te richten op beelden van soldaten die cannabis rookten op het slagveld. Deze publiciteit leidde ertoe dat het legercommando zich zorgen begon te maken en pogingen ondernam om cannabisgebruik onder soldaten te verbieden.

Mythe versus Realiteit

Kuzmarov beschrijft in zijn boek de geruchten uit die tijd over hoe "marihuana verantwoordelijk was voor verminderde gevechtseffectiviteit, vernietiging van moraal en verhoogd drugsgebruik." Er werden ook claims gemaakt over cannabis als oorzaak van disciplineverval en zelfs als factor bij oorlogsmisdaden.

Deze narratieven waren grotendeels overdreven en dienden meer politieke dan wetenschappelijke doeleinden.

Zelfmedicatie voor Oorlogstrauma

Voor veel soldaten was medicinale cannabis een van de weinige beschikbare manieren om om te gaan met de psychologische impact van oorlogsvoering. Adams beschrijft deze realiteit: "Wanneer je dagelijks ziet hoe mannen, vrouwen en kinderen aan stukken worden gescheurd en afgeslacht, en je komt terug naar de stilte van het kamp, ga je natuurlijk op zoek naar iets dat je helpt om te gaan met zulke verschrikkingen."

"Laat ik het zo zeggen: wanneer we echt veilig waren en onze wapens schoonmaakten, rookten we zoveel als mogelijk was. Het was de enige manier om enigszins om te gaan met al die waanzin," voegt Adams toe.

Eerste Ervaring met Cannabis

Bill Crain uit Sacramento, nu 62 jaar oud, diende tijdens de oorlog bij de marine op de USS Molala in de wateren bij het Vietnamese Cam Rahn Bay. Hier probeerde hij voor het eerst cannabis.

"Toen ik begon te dienen op het schip was ik nogal nerveus. Ik was 17 en overal om me heen gebeurden vreselijke dingen," vertelt Bill. "Collega's op het schip gingen altijd naar een bepaalde ruimte om te roken. Ik begon ook mee te gaan en leerde met hen door cannabis momenten van ontspanning te vinden."

Drugtesten en Militaire Realiteit

Dale Shafer, nu 64 jaar oud, is een Californische advocaat gespecialiseerd in cannabiswetgeving en voormalig militair hospitaalsoldaat. Hij diende in Vietnam van 1974 tot 1976, voornamelijk in het Oakland Hospital met gewonde militairen van het front.

"Drugtesten? De meesten met wie ik het meest feestte, waren degenen die verantwoordelijk waren voor de testen," lacht Shafer.

"Toen ik voor het eerst aankwam in het trainingskamp, kwam het niet bij me op dat iemand marihuana zou roken tijdens de oorlog. Maar zodra ik de training voltooide en naar de medische school ging, veranderde alles - bijna iedereen rookte."

Terugkeer naar Huis en Doorlopende Zelfmedicatie

Overlevende veteranen uit Vietnam keerden terug naar een land dat niets wilde horen over die oorlog. "Toen we thuiskwamen, keken ze naar ons als naar paria's," beschrijft Alan de koude ontvangst.

Voor Bill Crain was de terugkeer naar huis niet gemakkelijk. Hij probeerde wat marihuana mee te smokkelen, wat hem zijn vrijheid kostte en resulteerde in een verblijf in een militair rehabilitatiecentrum. "Toen ik thuiskwam, verstoot mijn eigen familie me. Ze zeiden dat ik een slechte invloed was op mijn broers en zussen."

Posttraumatische Stressstoornis (PTSS)

Crain, evenals veel andere veteranen, bleef therapeutische cannabis gebruiken na de oorlog. Voor hem was het een van de mogelijke manieren om om te gaan met de verschrikkingen die hij tijdens de oorlog had meegemaakt.

Modern onderzoek van organisaties zoals JAMA (Journal of the American Medical Association) bevestigt nu wat deze veteranen intuïtief wisten: bepaalde cannabinoïdenprofielen en terpenen kunnen therapeutische eigenschappen hebben voor het omgaan met trauma-gerelateerde symptomen.

Het verhaal van cannabisgebruik tijdens de Vietnamoorlog illustreert hoe soldaten natuurlijke genetische variëteiten ontdekten die kenmerkend waren voor hun ontspannende en stressverlagende eigenschappen - eigenschappen die we nu begrijpen als resultaat van specifieke cannabinoïden- en terpeenprofielen die deze regionale genetica zo waardevol maken voor verzamelaars en onderzoekers.